Miłośniczka poezji, gór i sztuki. Kocham codzienność, lubię " nie mieć nic na głowie". Kocham ludzi. Kiedyś zaczęłam publikować zapiski z zeszytu na nieistniejącym już blox.pl. Moje dzieci dorosły,a ja wciąż utrwalam emocje , przemyślenia, czasem irytacje. Piszę o samotności i radości, polityce i szkole, ale bywa, że milczę, gdy zbyt boli, bądź zbyt cieszy i szczęście boję się spłoszyć.
Tęsknię
Za powiewem górskiego wiatru na słonecznej hali
Za zmęczeniem i radością, gdy dochodzi się do celu
Za Kościelcem witającym z daleka przybyłych
Za byciem w górach
Za podróżą pociągiem
Marzę
By choć przez chwilę być Tam
Mam wyrzuty sumienia, że tęsknię, że myślę o sobie
I płaczę oglądając fotki z Tatr