Miłośniczka poezji, gór i sztuki. Kocham codzienność, lubię " nie mieć nic na głowie". Kocham ludzi. Kiedyś zaczęłam publikować zapiski z zeszytu na nieistniejącym już blox.pl. Moje dzieci dorosły,a ja wciąż
utrwalam emocje , przemyślenia, czasem irytacje. Piszę o samotności i radości, polityce i szkole, ale bywa, że milczę, gdy zbyt boli, bądź zbyt cieszy i szczęście boję się spłoszyć.