Ostatnie wakacje

 

Wiem ...

Masz prawo wyjechać, poznać świat

Wiem....
Powinnam cieszyć się , że Wam się udaje...

Wiem....
Nie mam prawa tęsknić i smucić się
To egoizm ....

Już nie pomogę,  nie wesprę,  nie będę na każde zawołanie....

Nie pokażę Młodemu  gór , nie zaopiekuję się kotem,

Nie nauczę jeździć na rolkach, nie będę kupować zabawek,

Nie obejrzę Ciebie na meczu, bo już nie będziesz grał,

Czy Twoja drużyna przetrwa?

Wiem..... Nie....

Tęsknię... Jest mi smutno....

Muszę się tylko cieszyć....

Rok 2023 będzie lepszy

 Rok 2023 będzie lepszy.Wierzę, że może wojna w Ukrainie skończy się, że przestaną nas dręczyć wirusy cowidowe, chciałabym biegać po górach, uczyć dzieciaki, wieść nudne rodzinne życie, bawić się z wnusiem..., 

4 czerwca 2023

 Tak dobrze żyło się w wolnym, demokratycznym kraju. Staliśmy się obywatelami Europy. Nie chcę , aby to skończyło się.

4 czerwca znów stał się dniem symbolicznym. Było pięknie. Pokazaliśmy solidarność, mądrość , znów byliśmy razem....

Zastanawiam się, co dalej ?

Czy marsz coś zmieni? 

Czy Mądrość, Prawda, Tolerancja , Wolność pokonają arogancję i bezczelność?

Czy różność przestanie dzielić?

Wojna w Ukrainie i covid

Wojna zbiegła się z moim long covidem. Covid minął -wojna trwa, 

Nie pisałam, bo są sprawy, o których milczę, zbyt bolą... Covid sprawił,ze stałam się hipochodryczką, brak sił, utrata kondycji - to mnie przerosło. Chyba już jest ok. Mam nadzieję. Jednak nie jest ok w Ukrainie. 

Wojna jest złem, jest śmierią lękiem, żadne słowa tego nie wyażą

Wojna to ciepienia, rozstania, brak domu.   Pytanie retoryczne, jak zatrzymać Rosję? Czy  opozycja w Rosji może  coś zmienić ? Realnie nie, ale zawsze jest nadzieja... 

Czym skończy się wojna? Na Krymie zmuszają, by dzieci posyłać do szkoły z rosyjskim programem. 

Nie jestem politykiem, nie znam się na strategii, ale moja nadzieja jest nikła. Czy Ukraina zostanie włączona do Rosji? Czy można temu zapobiec?  Czy  Litwa, Łotwa,  Polska nie staną się drugą Ukrainą?

Co może NATO, Unia?  

Czy kiedykolwiek Rosja zmieni się? Carat, Zwiazek Sowiecki, Rosja XXI wieku - nie wiele różnią się.

Antoni Libera Madame

 Czytając  „Madame” powróciłam myślami do  czasów szkolnych. Choć Antoni  Libera reprezentuje inne pokolenie,ale doświadczenia życia w późnieszym PRL-u były podobne . Zachwycałam się tymi samymi lekturami:  Conradem, egzystencjalizmem, chodziłam do Instytutu Kultury Francuskiej, w domu szumiało radio Wolna Europa no i też trójkowa „Lista przebojów”, „Zgryz”, kiepsko nagrane piosenki Kaczmarskiego i innych ( na to  musiał Libera troszkę poczekać). Podobnie żyłam na pograniczu marzeńi rzezcywistości  utożsamiałam  się z bohaterami literackimi, cytowałam poezję, nieakceptowałam obłudy.

W „Postscriptum” poznajemy genezę powieści. Jest stan wojenny, autor ukrywa się, i aby odciąć się o rzeczywistości, trochę w celach terepautycznych zaczyna pisać , z czasem owo pisanie przeradza się w tworzenie. 

Fabułę "Madame"  tworzy zapis doświadczeń i emocji narratora - bohatera. Powieść rozpoczyna ciekawie opowiedziana historia szkolnych wybryków, fascynacji źle widzianym wówczas jazzem - symbolem „zgniłego Zachodu", teatrem szkolnym, Szekspirem i Goethem. Zarówno szkolny zespół jazzowy jak i teatr zostały karnie rozwiązane.

Dowcipnie ukazane funkcjonowanie uczniów i nauczycieli w ówczesnej peerelowskiej szkole i drobne, ale ważne reakcje tych, którzy doceniają działania młodych opierających się zasadom oraz tych ,którzy tłamsili wszelakie przejawy wolnego myślenia - to tylko wstęp do głównego wątku: zauroczenia bohatera Madame – profesorką od  francuskiego.

Poszukiwania informacji o nauczycielce prowadzą do odkrywania tragicznej i zarazem romantycznej historii jej rodziców  w kontekście wojny w Hiszpanii i komunizmu, więzienia, podejrzanych wypadków, absurdów rzeczywistości.  Wiele lat później niż historia z powieści moja mama też przeżyła podejrzany wypadek samochodowy, podejrzany, bo na trawniku daleko od ulicy. Mama wybierała się  do sklepu, nie pozwoliła mi iść ze sobą, dlazcego?! Miałam wtedy 8 lat. Milicjant, który wjechał na alejkę mijając chodnik i pokaźny trawnik, został uniewinniony. Dziś próbowałabym rozwikłać tę historię i inne dziwne sytuacje z mego dzieciństwa, jak ciężkie zatrucie czymś chemicznym mojej mamy. Jednak ci ludzie, starsi od moich rodziców, albo już nie żyją, albo są bardzo wiekowi i pewnie  nie serfują w necie.

Kim jest Madame, jak została dyrektorką szkoły, przecież wiadomo, kto wtedy mógł zająć takie stanowisko? Coś o tym wiem. Mój tata nie mógł zostać kierownikiem badań, mimo osiągnięć naukowych, patentów, ponieważ nie należał do partii i  nie miał pochodzenia robotniczego.

Tłem historii są realia i absurdy PRL-u: wyjazdy za granicę na zaproszenie francuskiej uczelni, które nie były takie oczywiste, handel kawiorem, wstęp do obiektów kultury, wystawa Picassa, relacje na uczelni, w szkole; retrospekcje sięgają gen.Franco i różnych interpretacji tamtych wydarzeń.

Powieść tworzą emocje bohaterów zmagających się z ówczesną rzeczywistością, fascynacje literackie bohatera. Utwór przeplatają fragmenty poezji, dramatów, odzwierciedlające przeżycia maturzysty, czasem nawet mini interpretacje utworów. Świat uczuć, rozterek, pragnień pochłania nas. Antygona, Kreon, Fedra, Faust, Szekspir, Goethe, Rasin - przemawiają w imieniu narratora, który prowadzi grę z Madame, komunikując się słowami literackich postaci, choć nie jest pewny, czy profesorka wykona kolejny ruch, czy zrozumie...? Romas, który tlił się w wyobrażni, będzie istniał w pamięci kolejnych roczników.Typowe uczucia nastolatka mieszają się z historią. Podążając śladem Madame przenosimy się w czasy totalitaryzmu, przez chwilę czujemy tak jak ówcześni ludzie, szukający wolności, pragniemy aby Madame udało się wyjechać do Francji

Inwazja Rosji na Ukrainę

 Jest 4.40. Putin zaatakował Ukrainę.

Działa Internet, ludzie idą do pracy, jeżdżą tramwaje..., Asia boi się klasówki..., ktoś myśli o wagarach, ktoś planuje wakacje..., ktoś zakochał się, ktoś rozstał, w domu cicho, wszyscy śpią... . Ktoś....

Zwykła codzienność - czy stanie się marzeniem? Już jest odległym pragnienem dla Ukrainców.

Wojna w 21 wieku? Wydaje sie czymś absurdalnym po doświadczenach II wojny światowej. A jednak!

Europa znów stanie przed problemem : ryzyko wojny globalnej czy wolność jednego państwa? 

Czy za cenę pokoju zniknie wolne państwo?  Jaką szansę ma naród sam walczący o niezawisłość j ze wsparciem moralnym Unii i USA? 

Czy Putin nie zechce zająć kolejnych krajów z byłego Układu Warszawskego?

Wciąż siędziwię,że po doświadzceniu II Wojny , prawe w środku Europy trwa wojna ,w której atakowani są cywile

Warszawa, 24 lutego 2022 r.

Agresja na Ukrainę- naiwne pytania

 

"

Znowu, jak zawsze nie ma pytań pilniejszych od pytań naiwnych" pisała Wisława  Szymborska

Pisane nocą 21 lutego 2022 roku.

Ten rok miałby być lepszy, miała skończyć się pandemia, mieliśmy zmądrzeć i dostrzec człowieka , naturę.
Czy nie   możemy nic zrobić z Putinem? Dlaczego wciąż zwycięża despotyzm, totalitaryzm, polityczna bezczelność?
Czy nie da się pokojowo uspokoić Rosji?
Czy pokój na świecie musi być okupiony zniewalaniem  innego narodu?
Pamiętam na YT apel do świata studentki z Ukrainy z czasów Majdanu...
Pamiętam jak parę lat temu o Majdanie opowiadała na lekcji uczennica z Ukrainy, łzy w jej oczach, grobowa ciszę w rozgadanej klasie...
Olimpiada w Soczi - Krym
Olimpiada w Pekinie - kolejne rejony.
Co dalej?
Pragnę pokoju, zwykłej codzienności , zwykłych problemów... ale co dalej?! Rodzi się komórka wojenna.
Czy ta bańka oznaczająca śmieć, zabijanie, przemoc pęknie?
Czy przestaniemy kłócić się o bzdury, pomyślimy o głodzie, o naturze,  o człowieku , o Ziemi ?
Czy polityka musi być zależna od pieniądza?
Czy wielkiej kasy nie można przeznaczać na nakarmienie głodnych, na leki, naukę i badania, które służyłyby Ziemi i nam?
Czy...?
" Nie ma pytań pilniejszych od pytań naiwnych"
http://zwierzenianoca.blogspot.com