Przeczytałam książkę.Ferie z wnusiem

 Przeczytałam książkę o ...

Byłam z dziećmi,

Byłam z wnusiem ,

 Tak  jak kiedyś, gdy 

 spędzał z nami weekendy, popołudnia

Byłam , tak zwyczajnie...

Chodziliśmy z psem

Oglądaliśmy światełka na Krakowskim Przedmieściu.

Robiliśmy obiadki 

Ukladał klocki, graliśmy w .... , nieważne w co...

Przez tydzień było jak dawniej!

Rodzice szli do znajomych, mały został z nami.

Kąpaliśmy się, czytali książeczki przed snem...

Dzieci mogły liczyć na nas,

Ja z radością pomagałam.

Książkę przeczytałam!

Znów zostanie tylko zimny ekran laptopa,

który pozwoli

 cieszyć się z małych i dużych radości,

 z pierwszego bałwana, piosenki w przedszkolu, z pracy syna, upieczonych ciasteczek.

Moje święta w amerykańskim stylu

 Moje święta w amerykańskim stylu

Jaśki z mikołajkami, laski, gwiazdki, czapki Mikołaja,kokardy ,gwiazdy betlejemskie, renifery, aniołki....

Zwykle, kiczowate pewnie, ale świąteczne, wesołe....

Od lat planuję tak przystroić mieszkanie na święta....

Od lat pokonuje mnie lęk...!

Że coś się stanie, że zapeszę, że ktoś zachoruje.

Dziś ostatnie drobne zakupy, widzę świąteczne poszewki.... chciałam kupić, 23 grudnia już można...

Stchórzyłam!

Ciągle przypomina o sobie dzieciństwo i młodość. 

Wszystko, co złe zaczynało się przed świętami Bożego Narodzenia,

Każda choroba zaczynała się przed świętami Bożego Narodzenia.Byly to ostatnie święta.

Bezpiecznie czułam się poza domem ,gdy z psem, potem z rodziną jeździliśmy do babci.

Emerytka

 Kiedyś... pożegnam się z pracą

Co wtedy będzie?
Jak będzie wyglądało moje życie?
Już teraz brakuje mi przyszłości,
Planowania na kilka lat naprzód,
Czytając już nie zaznaczam ciekawych fragmentów, które mogą się przydać w szkole.
Z nadzieją czekam na zmiany w szkole, ale potem myślę, że mogą mnie nie dotyczyć...
Brakuje mi przyszlości...
Nie potrafię wyobrazić sobie życia bez pracy,
Codziennej rutyny, zmęczenia, zabiegania, braku czasu
Nie chcę pożegnań , przemówień, uroczystości
Nie chcę, aby ktokolwiek wiedział , że to będzie ostatni dzień . 

Tak będzie łatwiej.

 

Słabość

 

Jak piszę

Mogę być słaba

Mogę płakać, czuć się bezradna

Jak piszę zachwycam się i tęsknię

Cierpię i marzę

Mam nadzieję i nie mam nadziei

Planuję chce zmieniać i nie widzę przyszlości

Przed olimpiadą w Paryżu

 W Paryżu atak na koleje. 

Dlaczego nie można zwyczajnie cieszyć się olimpiadą?

Podróżować , zwiedzać, bawić się

Dlaczego przemoc wciąż decyduje za nas?

Zabezpieczenia, ochrona, kontrola, strefa bez lotu, i.t.p., i.t.p...

 Oby zapewniły spokój.

Fotka z wakacji

 

Zobaczyłam zdjęcie koleżanki

Jezioro, domek, obok rowery.

Nic takiego...

Zrozumiałam, że brakuje mi tej wakacyjnej beztroski,

owego powiewu wiatru na górskiej hali,

że nigdy nie czuję się w pełni wolna.

Wciąż duszę coś uwiera,

nawet na rowerze, na spacerze z psem!

Moje ukryte ja czuje spokój , jak na tej fotce 

jedzie pociągiem,

 jest gdzieś w górach .

Nie myśli, po prostu jest...

Ale... 

ten świat jest za niewidzialną szybą.

 znika jak dobry sen...

Tęsknię

 Tęsknię

Za powiewem górskiego wiatru na słonecznej hali

Za zmęczeniem i radością, gdy dochodzi się do celu

Za Kościelcem witającym z daleka przybyłych

Za byciem w górach

Za podróżą pociągiem

Marzę

By choć przez chwilę być Tam

Mam wyrzuty sumienia, że tęsknię, że myślę o sobie

I płaczę oglądając fotki z Tatr